miércoles, 19 de noviembre de 2014

REFLEXIÓN DO MÓDULO 3

MARÍA JOSÉ PRADO BERMÙDEZ


O módulo III: marco intrumental, descríbenos as técnicas que debemos utilizar para axudarlle o demandante de emprego a que mellore a sua empregabilidade de forma motivada  para alcanzar o seu obxetivo que é, a procura de emprego.
Planificar un itinerario profesional, axudanos a tomar decisións cara o noso desenvolvemento e, para comprometernos có traballo que desenvolvemos.
É moi importante planificar a busca de emprego, xa que eso permitiranos optimizar o esforzó e os recursos para a consecución do noso obxetivo.
Axudar os demandantes a enfrentarse a unha entrevista de traballo, informalos do autoemprego,  xunto có coñecemento das ferramentas informáticas, etc.

No tema 11: Resalta o papel do técnico, non tan só como meramente informador senon  coma unha persoa que está acompañando  e asesorando, para que atopen emprego, e poidan mellorar a sua empregabilidade, independentemente do colectivo o que pertenezcan.

Falanos o tema de utilizar os tres modelos de intervención o didáctico, de asesoramento e  o centrado en recursos, podendo funcionar de maneira flexible e tamen complementaria.

Todo isto basado nos principios de individualización, flexibilidade e desenvolmento/busca de autonomía, desenvolvendo os seus recursos, habilidades e competencias.

Os itinerarios deben ser sempre realizables, e que adquiran o compromiso dende o primer día.






Tema 12: Amosanos  o esquema para a elaboración dun itinerario de inserción laboral, coas distintas fases, con propostas de control de actividades acordadas entre ambas partes, o seguimento, e por último o peche, que pode ser porque atopa traballo, porque vai a facer formación,ou  por outras causas,etc.


























Tema 13: Neste tema estudamos a entrevista de orientación, o perfil profesional,  a adecuación do candidato para determinados postos, e as técnicas que se poden utilizar para acadar con éxito un posto de traballo.

Dependendo de quen teñamos diante usaremos un tipo de entrevista ou outra.

Valoraremos e transmiteremoslle que non só é  importante os coñecementos e a experiencia, senos tamen  a actitude,  motivación, disponibilidade, etc.

O Orientador/a, debe de ter unha actitude positiva, próxima, e dentro dun contexto de profesionalidade.


Tema 14: Debemos conocer ben os postos de traballo, facendo unha ánalise dos mesmos, conocer os perfis, funcións e tarefas que hai que facer e condicións laborais.

Tamen importante as competencias (habilidades e actitudes que nos permiten o exercicio da actividade profesional).
O saber (competencias técnicas).
Saber facer (habilidades e competencias metodoloxicas)
Saber ser (actitudes e competencias participativas)
Saber estar (competencias sociais).

E sobre todo o aprendizaxe é un elemento  importante no desenvolmento das competencias.

















Tema 15: Falanos de orientar os usuarios sobre as técnicas da busca activa de emprego, para elo temos que conocer o mercado, as ferramentas e as técnicas máis utilizadas, autocandidaturas, a internet,etc.

Todalas técnicas e ferramentas  existentes deben darse a coñecer os usuarios para que se familiaricen con elas, adquiran habilidades e fagan busca activa de emprego.

As técnicas de busca como currículum e carta de presentación, entrevistas, diferentes probas, dinamicas de grupos, redes de contactos,etc, deben de coñecelas e despois cada un pon en práctica a que mellor lle parezca.

Tema 16: Outra forma de busca de emprego é o autoemprego, cando a persoa quere traballar para ela mesma de forma directa, para iso e preciso facer un plan de empresa, que é un documento que identifica e analiza unha oportunidade de negocio, examina a viabilidade técnica, económica e financieira do mismo para acadar un proxecto empresarial concreto.
É unha ferramenta imprescindible cando se quere por en marcha un proxecto.
Asi crea o seu propio posto de traballo, facendo un plan ou proxecto de empresa,utilizando o seu esforzo e capital para xerar traballo, baixo o epígrafe de autónomo, tamen se poden meter as creacións de novas empresas coma pymes, franquicias, etc.



 


























lunes, 10 de noviembre de 2014

REFLEXIÓN MÓDULO 2: MARCO PERSONAL DE LA ORIENTACIÓN LABORAL


El módulo dos recibe el nombre de “Marco Personal de la Orientación laboral” y está integrado por cinco temas. Haciendo una comparativa con el  módulo anterior, éste me pareció, sin duda, mucho más  interesante a la par que  útil. Está claro que el módulo uno era imprescindible para sentar las bases de un/a orientador/a, sin embargo, el módulo dos a entender qué es lo que tiene que tener un buen/a orientador  y creo que de estos/as, andamos escasos.
A continuación, voy a exponer tema por tema aquello que más me gustó y lo que menos, en función a utilidad para un posible futuro laboral como orientadora.
·         Tema 6: La orientación laboral y sus competencias.
En este tema nos encontramos la conceptualización de la orientación laboral, su historia, la definición, las áreas que integra; perfil profesional de un orientador/a laboral, las competencias que debe desarrollar; el término competencias, tipología; coaching, características y funciones..

De este tema lo que menos me gustó fue la primera parte ya que si hablamos de practicidad en el día a día, mucha no tiene. Por el contrario, me gustó que se tratase el perfil profesional del orientador/a laboral, aunque sigo pensando que no se corresponde con los que yo me encontré en las oficinas públicas de Empleo ya que  no hicieron nada más allá de validar mis datos en la plataforma, ni asesoramiento, ni búsqueda de información, ni gestión, por no hablar de evaluación diagnóstica, término que me gustaría saber si conocen.  

Destacar el coaching.  El coaching  es un método que consiste en dirigir, instruír y adiestrar a una persona o a un grupo de ellas, con el objetivo de conseguir alguna meta o desarrollar habilidades especificas. Creo que es súper interesante para los orientadores/as laborales ya que antes de comenzar un proceso de búsqueda de empleo, es importante  que las personas crean en lo que están haciendo y que la persona confie en las posibilidades que tiene, sino es así, es mucho más difícil conseguir unos resultados exitosos.

·         Tema 7: Desarrollo de competencias comunicativas.
En este tema nos encontramos con la temática de la comunicación: elementos, tipos, barreras, técnicas, los pasos a seguir para una buena comunicación y verbos clave en entornos formativos.
Aquí tenemos los elementos que deben darse para una buena comunicación.

Sin embargo, por razones varias y existiendo todos los elementos, muchas veces la comunicación no se da de forma correcta, el mensaje no llego, lo hace de forma tergiversada.. Y lo que siempre vale y que debemos tener siempre consciente como orientadores/as es que lo que vale es lo que el receptor entiende, con lo cual, debemos esforzarnos y procurar facilitar al máximo el proceso comunicativo para entender todo lo que se nos solicita y dar aquello que las personas quieren.  Ante esto, es esencial el conocimiento de diferentes técnicas de comunicación. Algunas de las que conocimos son:
 VENTANA DE JOHARI

ESCUCHA ACTIVA.
 Requiere tener una serie de características. De no tenerlas, ¡a empezar a entrenar!

Una vez que disponemos de las técnicas y, por último para finalizar con este tema, debemos seguir una serie de pasos para que se produzca un buen proceso de comunicación y que seguramente no se hace habitualmente.

1.    Planificar. ¿ Qué es lo que quiero conseguir con el interlocutor/a?¿ cómo lo voy a conseguir? ¿ que barreras pueden surgir?. A través de esto lo que se pretende es anticiparnos al proceso.
2.    Hacer. Comenzamos el proceso en sí de comunicación
3. Controlar. En esta fase lo que pretendemos es redireccionar el proceso de comunicación en el caso de no estar saliendo como queríamos o cuando no estamos obteniendo todo aquello que esperábamos. Es algo así como la evaluación continua del proceso.
4.   Corregir. ¿ que obtuvimos? ¿ que se puede mejorar? ¿ que falló? Se trata de la evaluación final. El análisis de los resultados y el establecimiento de líneas de mejora.
·         Tema 8: Habilidades y competencias Sociales.
En este tema nos encontramos con habilidades sociales, con la inteligencia emocional, tan de moda; el reforzamiento, el trabajo en equipo, resolución de conflictos y relación de las redes sociales con las necesidades personales.

De este tema destaco sobre todo el apartado de la inteligencia emocional y la resolución de conflictos. Creo que ahora mismo somos muchos en España los que suspenderíamos en inteligencia emocional y resolución de conflictos. Al hablar de conflicto, siempre entendemos este como algo negativo, como una barrera en un proceso que debemos saltar cuanto antes, sin embargo, no nos damos cuenta de la importancia del proceso que se desarrolla en una persona cuando surge un conflicto. Muchas personas sacaron de los problemas profesionales ideas grandiosas porque entendieron éste como un reto y es así cuando aprendemos y sacamos lo mejor de uno.

Relacionado con esto último y como orientadores/as laborales es imprescindible  trabajar la inteligencia emocional, es decir, conocer las propias emociones, controlarlas y manejarlas, conocerse a uno mismo pues será asi cuando podamos reconocer las emociones en el resto de la gente  y establecer relaciones positivas con ellas. Si tenemos en cuenta la situación en la que viven y acuden a nosotros/as muchas personas, la inteligencia emocional es para mi, de lo más importante en un orientador. Si somos incapaces de empatizar con una persona que solicita nuestra ayuda, como orientador/a no tenemos nada que hacer. Y creo que hay orientadores/as laborales que reciben a tantas personas diariamente en situaciones similares que la empatía la dejaron a un lado hace mucho tiempo.


Para finalizar, los temas 9  y 10, que son la web 2.0 para la orientación laboral y  competencias digitales para la orientación laboral. Ambos muy interesantes por la gran cantidad de herramientas a utilizar en nuestro día a día. Necesitaremos tiempo para ir poniéndolas todas en marcha y exprimirlas al máximo. 

Reflexión individual do Módulo 2 de Souto André




A Orientación Laboral e a súa Intervención dende a Perpectiva de Xénero

A Orientación Laboral é algo que ao longo do tempo foi cambiando considerablemente, é dicir foise adaptando aos tempos. Entendémola como un proceso de axuda e de acompañamento ao longo da vida (laboral) no desenvolvemento das competencias persoais, sociais e claro está laborais na que constantemente promóvense cambios. Por iso, temos que ser quen de situar as persoas en situacións favorables para o emprego a favorecer o desenvolvemento competencial, e non esquezernos de preparar as persoas para as situacións de ser quen de manter os seus empregos ou de preparalos se for ao caso para as situacións de desemprego ou mesmamente para os cambios de profesións,  e entre outras cousas, por exemplo, na toma de decisións.

Por outra banda é interesante saber as diferentes categorías que actúan nesta intervención;

  • Ter claro o Obxectivo profesional, é dicir, que coñezan o mercado laboral, que saiban definir os seus obxectivos, a súa dispoñinilidade xeográfica.
  • Que teñan claro o seu nivel de Profesionalidade de cara a realización do seu cv profesional, das súas competencias, do seu nivel de empregabilidae
  • E imprescindicble a súa Motivación, a confianza propia, ter claro as expectativas e un nivel considerable de autoestima, ou o que o mesmo un bo  estado de animo
  • Son moi importantes os Recursos persoais, é dicir, a toma de decisións, habilidades sociais e de comunicación competencias persoais e de planificación,
  • E por último, é básico, as ferramentas utilizadas, as técnicas de procura de emprego, as vías de acceso para a Procura Activa de Emprego

Por outra banda, a cultura coa que nos atopamos, constrúe os conceptos de xénero diferente. Por iso o persoal técnico de Intermediación laboral é necesario que nas nosas intervencións gocemos da perspectiva de xénero e cos asesoramentos das demandas sexan dende a igualdade para adaptalos ás ofertas. 

Por iso temos que ser quen de sensibilizar sobre a situación de desigualdade no ámbito empresarial non só das mulleres senon tamén das persoas con discapacidade, para ofrecer alternativas de información e autoaprendizaxe e mellorar así a práctica profesional nos procesos de asesoramento e definir as demandas de emprego das persoas. E por conseguinte, ser capaces de introducir o "maistreaning" na intermediación laboral e o empoderamento tanto das persoas.

Calquer iniciativa de intervención, debería ir precedida dun análisis da realidade necesitada de cambio. Xa que non todas son aplicables ou transferibles dunhas situacións a outras, e menos dunhas persoas a outras xa que, moitas veces necesitan ser adaptadas, por iso é necesario:

  • Mellorar espazos dende as necesidades das persoas con discapacidade 
  • Búsca activa profesional en sectores ocupados tradicionalmente por homes
  • Facer visíbel o traballo realizado
  • Diversificación profesional na elección do emprego 
  • Formación e cualificación en profesións concebidas tradicionalmente como de homes 
    Formación y profesionalización en profesións tradicionalmente consideradas de baixa ou escasa cualificación
  • Autoestima profesional
  • Acceso a postos de responsabilidade

É destacábel mencionar que, do mesmo xeito que acontece con outros colectivos desfavorecidos, a exclusión das mulleres, resulta non soamentes  pola omisión do que sucede, é dicir, falta de conciencia ou baixa concienciación respecto aos problemas por exemplo, senon tamén pola acción da sociedade respecto da situación que viven, debido á falta de intervención e/ou actuacións insuficientes. Mais ésta exclusión tamén se ve remarcada poas actitudes das propias mulleres respecto á sociedade, ou o que é o mesmo, acaban sendo elas mismas as que se autoexclúen, xa que asumen valores e situacións denominadas "machistas" que contribúen a súa discriminación. 

A Comunicación a través da Linguaxe Inclusiva

Por iso e fundamental saber que, a percepción humana das realidades determínaas xustamente a linguaxe. O cerebro constrúe tantas imaxes como as que pode describir a lingua, ou as linguas, que coñecemos e que fabulamos, co cal, se posuímos un vocabulario amplo percibiremos unha perspectiva máis dilatada, diversa e plural da realidade, que se posuímos un vocabulario empobrecido e escaso, xa que reducirá de xeito significativo a percepción do contorno. É dicir, que a linguaxe é un dos factores que afecta á construción do pensamento e permítenos describir e percibir a realidade, de tal xeito que, se algún elemento da realidade carece de nome desaparece de nosa mirada que observa e deixaría de existir. 

Podemos comprender e concretar sinxelamente entón, a importancia de deixar de utilizar na nosa comunicación unha linguaxe sexista, xa que, o seu uso, segue a apoiar ás agachadas a naturalización da desigualdade entre mulleres e homes. Onde os acontecementos sociais, as relacións humanas e a cultura, paralizarase e, seguiremos obstruíndo o noso pensamento.

Por iso, é imprescindíbel suprimir os límites opresores do noso pensamento para coa linguaxe e abrir novos espazos de reflexión. Agora ben, provocar estes cambios non depende soamente da vontade, senón que, precisamos dispoñer das ferramentas para que dende calquer ámbito de actuación, poidamos axustarnos ás normas e convencións que nos permitan transmitir mensaxes comprensíbels, e aplicar elementos que favorezan o seu uso integrador, plural, diverso e, especialmente non sesgado por razóns de sexo ou de xénero e que trate a información dende parámetros e medidas non discriminatorias.

É evidente, que ao longo destes últimos anos a perspectiva de xénero tornouse nun óvulo a hora de abordar os problemas de desenvolvemento, pobreza e desigualdade de oportunidades entre mulleres e homes, o cal, consideramos imprescindíbel para estender as fronteiras do noso pensamento na linguaxe.



Co cal, para rematar cós estereotipos de xénero, é preciso erradicar o sexismo da linguaxe, ou, dito doutro xeito, é imprescindíbel cá lingua perciba a realidade actual, que está marcada pola saída das mulleres ao espazo público, aos espazos de toma de decisións, pola conquista de todos os dereitos humanos e da cidadanía que nos veñen dados por lei. Mesmamente, é imprescindíbel e vital que a lingua facilite a “normalización” dos varóns no ámbito doméstico, nos coidados, e nas súas emocións e afectos, a fin de facilitar unha transición cara unha sociedade máis plural, máis xusta e máis equilibrada.
Para facer un uso non sexista da linguaxe non hai fórmulas específicas, senón que, aos poucos, ímonos dar conta a través de claves, guías e protocolos, onde están os sesgos do noso pensamento e de como se volcan a través da linguaxe. Debido a estreita relación que existe entre linguaxe e pensamento, imos ir modificando a nosa linguaxe na medida en que sexamos conscientes e capaces de discernir có usamos incorrectamente, e cando fagamos o esforzo de realizar as modificacións pertinentes no xeito de expresarnos. Folga dicir, que deberíamos polo tanto,  evitar perpetuar ata a saciedade os estereotipos lingüísticos.
Xa para rematar, é imprescindíbel que teñamos ben presente que a lingua ou as linguas, non son discriminatorias, senón que, o que discrimina é o uso que facemos delas, e que é posíbel redactar textos respetuosos e democráticos se partimos da perspectiva de que queremos facelo e contamos cós recursos axeitados. 

Se dende calquer ámbito abrimos novos espazos de reflexión o redor do sexismo que existe na linguaxe e na comunicación humana, e potenciamos a utilización dunha linguaxe non sexista, tratando a información dende parámetros non discriminatorios nin invisibilizadores para as mulleres, erradicaremos os límites da linguaxe e ampliaremos os límites do noso pensamento. Xa que, se a linguaxe non nomea ás mulleres, claro está que non existen.

O que está claro e que temos que comprender non soamentes a importancia da nosa identidade de xenero, senon tamén da nosa identidade dixital profesional, polo que debemos empregar o máis a cotío que poidamos utilizar todas as ferrmentas que están a nosa disposición hoxe en día emais non soamente iso senón tamén saber poñelos a disposición das persoas usuarias coas que traballamos.

Habilidades e Competencias Sociais

O que tamén debemos ter en conta é que non todas as persoas están en disposición de poder poner en práctica e utilizar estas ferrmentas por iso debemos ser quen de adaptarnos como persoal orientador e deberemos coñecer e estar ao día na significatividade das competencias sociais, e emocionais tan en boga últimamente. E temos que ser quen de saber traballar as competencias emocionais coas persoas usuarias, Estas competencias emocionais pódense dividir en 5 habilididades, como por exemplo; Autoconciencia, Autorregulación, Motivación, Empatía e as Destrezas Sociais. 

E polo que se refire a competencia social é a capacidade para mantener boas relacións con outras persoas. O que implica dominar as habilidades sociais básicas, capacidad para la comunicación efectiva, respeto, actitudes prosociales, asertividad, etc.

A Net e as súas Ferramentas 

Por iso e xa para rematar ésta reflexión está claro que a Net é unha fonte inmensa de información, de sobre carga de información máis ben. Por iso e imprescidíbel saber deseñar estratexias para a busca da información que sexa o máis axeitada as nosas necesidades. Por iso é fundamental empregar ferramentas para conseguilo.
Esas ferrmentas é o que coñecemos como, curación de contidos,  a cal permítenos "desinfoxicarnos" dese exceso de información dun xeito sistemático e sinxelo. Para evitar, deste xeito, a saturación do exceso de información que circula na Net, e que non ten porque ser verídica e/ou gozar de calidade.

A Curación de Contidos polo tanto, consiste en buscar, atopar e seleccionar os contidos e informacións que nos interesan. É dicir, filtrar os contidos da red para facilitarnos a búsca, e claro está, aforrar iempo, para despois poder distribuirlos ou compartirlos. Para curar contenidos e filtrar información é preciso ter un obxectivo claro e ben definido. Existen ferramentas distintas de presentar os resultados da curación de contidos, como por exemplo; Feedly,  Scoop.it,…

Deste xeito chegamos aoque sería a nosa Contorna Persoal de Aprendizaxe o Personal Learning Envirement (PLE), en inglés, podemos consideralo como un “sistema” para ser quen de xestionar “ao noso xeito” o noso propio proceso de aprendizaxe. É dicir, é un xeito de buscar os nosos propios obxectivos e intereses de aprendizaxe para facelo más doado, máis sinxelo ou máis persoal. Ao mesmo tempo, crea novos ámbitos e intercambios de comunicación.

O PLE podemos fundamentalo nas fontes de información que consultamos diariamente e como elas poden chegar a modificar as nosas propias reflexións, creenzas e/ou ideoloxías. Inclúe polo tanto dende a formación regrada, ata a non regrada e informal. O que está claro, é que, a Net hoxe en día é unha parte fundamental de todos e cada un dos PLE.


viernes, 7 de noviembre de 2014