jueves, 6 de noviembre de 2014

WEB 2.0

Web 2.0


La web 2.0 o web social y colaborativa “se refiere a una nueva generación de aplicaciones web que  provee participación, colaboración y interacción en línea a los usuarios.”  

El valor de la misma está puesta en eso: la interacción, contribución y participación de los usuarios.

¿Qué principios subyacen en la Web 2.0?

1. La web como plataforma: no se necesitan aplicaciones de escritorio, a mayoría de las actividades que realizamos en la web tiene soporte en modelos freemium y de pago.
2. Aprovechamiento de la inteligencia colectiva: los usuarios pueden añadir y crear nuevos contenidos y enlazarlos unos con otros, conformando así la estructura de la web y dando lugar a nuevas relaciones y conocimientos. Una gran oportunidad para contactar con expertos en determinados campos y poder debatir y intercambiar opiniones, reflexiones y conocimiento.
3. Los datos son el siguiente “Intel inside”.Actualmente, la llave de los procesos son los datos que se facilitan al servicio o aplicación. La base de datos que maneja la aplicación/servicio puede suponer el éxito o fracaso de ésta y estos pueden enriquecer su funcionamiento hasta convertirse en el sustento principal.
4.Fin de las actualizaciones software: el software tal y como era empleado hasta ahora, pasa de ser un producto a ser entregado como un servicio. El software pasa a un estado “beta permanente” ya que es actualizado e mejorado de forma constante.
5. Modelos de programación ligeros: la forma de programación de los servicios web pasa a ser un modelo sencillo y sin dependencias con otros servicios, lo que posibilita la unión o ensamble de servicios independientes entre sí, fabricados por empresas diferentes, que unidos aportan una nueva solución de valor.
6. El software no se limita a un sólo dispositivo: el equipo donde se ejecuta la aplicación y el servidor web que recibe o envía los datos a nuestro equipo pueden ser completamente diferentes pero no tienen problema en comunicarse entre sí.
7. Experiencias enriquecedoras del usuario: la manera de interaccionar del usuario se adapta de forma automática según el dispositivo desde donde se acceda, mediante el diseño adaptable, las técnicas de uso y sobre todo si tenemos en cuenta aspectos relacionados con las emociones, sentimientos y otros factores que generen una percepción positiva sobre el producto.

Principales espacios y herramientas

1. Lectores RSS: nos permiten centralizar en un solo espacio, los artículos y publicaciones que las páginas, blogs, servicios oficiales, etc. de nuestro interés publican habitualmente, sin tener que revisar cada uno de esos espacios.

2. Marcadores sociales: esta herramienta nos permite almacenar, organizar, etiquetar y compartir los enlaces más relevantes de la red. Cada uno de esos enlaces puede etiquetarse por medio de taxonomías previamente definidas o espontáneas.

3. Redes sociales: espacios que promueven y facilitan la creación de comunidades y la interacción social dentro de estas. Son de muy diverso tipo: ocio, profesional,... Las ventajas que podemos encontrar con el uso y la participación en estes espacios son: conversación sin intermediarios, intercambio valioso de información y contenido, capacidad de difusión, fidelización

Los principales espacios de red social en los que podemos hacer un uso profesional son:

a. Linkedin: red profesional de networking. Permite poner en valor nuestro perfil y trayectoria profesional y establecer contactos relacionados con nuestra actividad profesional. Se pueden crear grupos públicos y privados.
b. Facebook: en este espacio podemos crear grupos de debate o intercambio de información, público o privados, en torno a nuestros intereses.
c. Twitter: red social microblogging basada en el intercambio de mensajes de máximo 140 caracteres. Puede utilizarse como amplificador de nuestros trabajos en la web y al revés conocer los de los demás.
d. Google+: facilita la creación de comunidades en torno a un tema de interés.
e. Pinterest: red social basada en tableros en los que se pueden pinear o añadir imágenes y/o videos de las páginas o espacios que visitamos.

4. Construcción de contenidos: los principales son los blogs con los podemos enriquecer de forma directa la denominada web 2.0, publicando nuestros artículos de temas profesionales, los cuales podrán ser nominados y comentados y referenciados por terceros en otros espacios.

5. Otras herramientas y espacios:

a. Google Drive, Wikispaces: herramientas que permiten la elaboración de documentos, mapas, hojas de cálculo, presentaciones, etc. de forma que los participantes puedan trabajar de forma conjunta y simultánea desde distintos emplazamientos.

b. Dropbox permite el almacenamiento de archivos en la nube de forma que sea accesible desde cualquiera dispositivo con conexión a internet y SlideShare, Youtube, Flickr, Picasa y también Google Drive permiten el almacenamiento y otras funcionalidades.

c. Herramientas y espacios de creación gráfica: tagxedo, visual.ly, canva y piktochart que nos permiten crear infografías.

d. Herramientas de curación de contenidos: nos ayudan a luchar contra la infoxicación, además de filtrar, permiten la organización de contenidos, aportaciones personales y la re-difusión del contenido enriquecido a través de nuestras redes. Algunas herramientas son Paper.li, Topsy, Flipboard, iFlow, Spundge, Scoop.it e Storify.


La Web 2.0 para el empleo

La participación en la web 2.0 es una fuente de información que las empresas que desean seleccionar personal no pueden obviar. Entre otras utilidades, pueden encontrar perfiles que se ajustan a lo que buscan o verificar si identidad digital de la persona es compatible con los valores o actitudes que la empresa espera de sus empleados. 

También es un medio muy extendido para buscar empleo. Estudios relativos al tema en cuestión dicen que 50% de españoles usa la web 2.0 para encontrar empleo y un 30% tiene perfil en alguna red profesional.

Así que, lo primero es generar un buen perfil en la red y para eso es imprescindible:
1.Ser activo
2.Cuidar el perfil
2.Conocer las “normas de funcionamiento” de la red en que estás. Guardar las formas, siempre educación y cordialidad.
3.Practicar networking
4.Corresponder adecuadamente a los contactos
4.Gestionar la marca o identidad digital de acuerdo a una estrategia preestablecida
5. Cuidar la privacidad, separando lo personal de lo profesional.

Además, el que busca trabajo en la red debe potenciar la diferenciación.

No se trata de ser visto, sino de ser recordado y para eso la clave está en la diferenciación.

Tipos de herramientas que permiten diferenciarnos:

1. Herramientas para la promoción personal:

a. Páginas para la creación de currículos como: EASYCV, mi-Curriculum-vitae.com, MYCVBOOK.
b. Infografías: RE.VU, CVGRAM
c. Cartones de visitas digitales: ABOUT.ME

2. Nuevas aplicaciones para realizar una entrevista de trabajo:

a. Skype
b. Yovijob
c. Portales para crear y difundir nuestro currículo: se guardan en youtube o vimeo o específico tumeves.com

3. Apps móviles para estar alerta
a. Asociado a un portal de empleo
b. Agregadores de ofertas
c. Servicios independientes

Infojobs Card, Jobeeper, Eures, Jobandtalent, Mobem


Las oportunidades de la web 2.0

Allá por el año 1991, Tim Berners Lee planteó los fundamentos de la World Wide Web, la que hoy conocemos como web 1.0, y que podemos describir como un sistema de comunicación unidireccional, donde unos pocos producían y distribuían los contenidos, aquellos que manejaban la compleja y costosa tecnología necesaria para hacerlo, y el resto (muchísimos con los años) sólo los consumían.

La web 1.0 supuso una revolución en cuanto al acceso fácil y rápido a la información
 por una gran cantidad de personas.

¡Quién me diera tener internet, google,... en mis tiempos de joven estudiante! Disponer de gran cantidad de información, de forma rápida, sin los avatares y las pérdidas de tiempo típicas de desplazarse a distintas bibliotecas en busca de …, en fin, sí que ¡me hubiera gustado disponer de ese recurso! 

Hoy se habla de que la web 1.0 es un sistema que favorece una actitud pasiva ante la información.  Seguramente.

Entonces surge la siguiente generación web, la web 2.0, no digo la última porque ya se habla de la web 3.0 y web 4.0, con sus motores de búsqueda, sus marcadores sociales, sus herramientas de curación de contenidos, las redes sociales,... y ahí tenemos ¡una segunda revolución! El sistema requiere una filosofía distinta para su mejor aprovechamiento.

La web 2.0 supuso un cambio fundamental, el flujo de la comunicación pasa de ser unidireccional a ser bidireccional.El rol del usuario pasa de ser pasivo a ser activo. Los usuarios dejan de ser consumidores de contenidos y se convierten en productores-consumidores. Surge la interacción entre los usuarios, el compartir, el colaborar...

Se ofrecen otro tipo de oportunidades a la gente corriente como: difundir los contenidos que elabora y sus iniciativas; crear y participar en comunidades por afinidades, intereses comunes, intercambio y difusión de información curada, generando nuevos conocimientos, se le da oportunidad al desarrollo de la inteligencia colectiva.

La Web 2.0 produce un revulsivo en prácticamente todos los ámbitos, el personal, el social, el educativo, el profesional, el laboral, el comercial...  No es posible quedarse al margen de sus efectos, así que, introduzcámonos sin prisa, pero sin pausa.

A importancia de analizar as nosas candidaturas de emprego:



 Actualmente xa non sirve iso de enviar un CV para todo. Desde fai uns anos as tendencias en selección de persoal e recrutamento deron un xiro de 360 graos, e o percibimos a diario nas ofertas de emprego que vemos.
A selección dos candidatos por parte da empresa xa non se basea só  na formación e na experiencia que poida aportar un candidato, senón que buscan ese “algo máis” que como traballadores pode aportar unha persoa a un posto, un plus engadido.
O traballador actualmente é un todo, xa non só se valora que renda no posto de traballo senón que acompañe a ese rendemento dunha actitude, unhas aptitudes e uns valores. 
Todos temos ese plus, todos aportamos un extra, pero non o reflectimos nas nosas candidaturas de emprego, e polo tanto a empresa non pode valorarnos convenientemente. 
Debemos buscar "iso" que nos fai diferentes a outros candidatos. 

 O CV e a primeira porta de entrada que temos para un posto de traballo, pero se só expoñemos datos de experiencia laboral e emprego sen ofrecer nada máis, unha gran parte valor como traballadores queda fora. 
 
Oxalá houbese un modelo de CV que poder dicir: “se o utilizas entrevístanche seguro e con posibilidades de contratación”, pero non é así. Hai tantas opinións de CV como persoas que os leen, un mesmo CV pode chamar moito a atención a un recrutador e para outro pasar máis ben desapercibido.  

Deixando para outra ocasión os Video CV, os CV on-line e as tarxetas de presentación virtual, e centrándonos no CV máis tradicional, temos á nosa disposición varios modelos de CV que se escapan do modelo cronolóxico máis habitual, están o CV funcional e o CV  combinado. Todos teñen os seus pros e contras, pero teñen que depender sempre da candidatura á cal queremos optar.  Pinchando aquí, pódese ver, por exemplo qué opinan desde Adecco destes tres CVs. 
 

Como breve resumo dicir que o cronolóxico e sinxelo de percibir para o que entrevista, porque a informacion está clara e ordenada, pero ten na súa contra que son moi visibles os cambios de empresa e a permanencia nos postos de traballo e os paróns laborais e formativos.
O CV funcional é moi flexible organizando a información e permite destacar as habilidades do traballador, o contra que ten e que non destacaría tanto a empresa para a cal se traballou nin o tempo en cada unha delas.  
E por último o combinado e unha suma de ambos, permite valorar a candidatura tanto por experiencia laboral e formativa como por habilidades da persoa, e para min o  único contra e que cada candidatura precisa de un novo.

                              

Sobre isto para min non é un contra, pois paréceme  básico analizar as candidaturas e axustar o CV a cada unha delas,  e a carta de presentación  (se se quere presentar) ou o corpo do correo electrónico, porque só así estaremos realmente ofrecéndolle á empresa o perfil para o posto que precisan. 

Non é posible con un só  CV  queren optar a varios postos, porque ese CV non está preparado para pasar a criba curricular dun recrutador.  

 Non é o mesmo dicir que traballei nun comercio como dependente de tenda , a decir que teño experiencia laboral en atención ao público, cobro en caixa, control de stocks,  e todo o traballo que se desempeña nun comercio. Describindo un pouquiño só cada posto, poñemos máis en valor o traballo realizado, e podemos máis facilmente extrapolar esa experiencia e as tarefas desempeñadas ao posto de traballo que queremos solicitar. 

Unha parte importantísima do análise de candidatura é o autocoñecemento. Debemos saber definirnos, e saber qué postos estamos dispostos a desempeñar e cales non, e ahí temos que tratar de ser sinceiros con nos mesmo e coñecer as nosas potencialidades e limitacións de cara ao emprego.  Definirnos non sempre é sinxelo, sabemos como somos (ou non), pero ás veces é realmente complicado verbalizalo.

Para iso hai múltiples ferramentas en internet que nos axudan a analizarnos, está por exemplo o Análisis Dafo, que actúa en catro vertentes: Fortaleza, debilidades,  aptitudes e ameazas, todo isto referidos a nos mesmo.  

Hai tamén  test de autocoñecementos varios circulando por internet, pero unha ferramenta que me gusta polo sinxelo do seu uso, polo seu formato e resultados é o test CLOE, que é  unha aplicación do “Servei d'Ocupació de Catalunya” e que axuda na definición do perfil profesional.


                                           


Ainda que para min ten máis usos, posto que ao remate do test, nos ofrece un informe con aptitudes, valores e competencias, e non só orientacións de emprego. 
Esta definición que vai a facer de nos sírve para coñecernos un pouco mellor e para verbalizar caracteristicas positivas nosas que moitas veces non sabemos expresar, e que posteriormente podemos utilizar para plasmar nun CV ou nunha carta de presentación. 
Podedes acceder ao recurso pinchando aquí.  

Analicémonos a nos mesmos e posteriormente analicemos o posto de traballo.

miércoles, 5 de noviembre de 2014

O perfil de Linkedin





Hoxe en día tal e como esta o panorama socio-económico é importante conocer todas as vías para atopar traballo, pero saber usalas é imprescindible.

Pensar que por ter un perfil en Linkedin xa é suficiente para ser visibles é enganarse porque non é un lugar en donde ser atopado, senon polo contrario e principalmente, é un lugar en donde facerse visible de forma proactiva, é unha ferramenta de marketing personal e non un mero CV Online.

É a máis "profesional" das redes sociales, unha plataforma de Networking donde a información relevante é “qué fago” e “cómo o fago”. Máis ben ´é saber transmitir “qué sei facer”, reflexar os logros obtidos ao longo da nosa traxectoria profesional. É un escaparate donde so se debe mostrar aquélo que quero vender. E o importante dun escaparate é que os outros nos teñan en mente. Todo é un producto, nos mesmos somos un producto. E debemos saber cómo estar presentes en ese escaparate.

O primeiro que debemos facer antes de empezar co perfil é ollar perfís recomendados, que sepamos que estan ben realizados, para importar o estilo e o tipo de linguaxe ó noso propio perfil.

A foto do perfil é esencial e debe ser o máis normal posible, é decir, ni esaxeradamente profesional ni demasiado informal. A imaxen é o primero que entra pola vista do outro.

Na experiencia laboral debemos saber expresar os logros obtidos, non soamente o que sabemos facer xa que  hoxe en día todos somos mui homoxéneos en canto a titulacións e estudios. O noso traballo debe ser definido de forma sinxela, nin demasiado adornado nin demasiado esquemático. Trátase de comunicar valor non simplemente detallar cargos e empresas nas que traballamos.

En  canto ós contidos, debemos engadir sobre todo aqueles que nos aporten valor. Para iso é necesario ter unha estratexia de actuación ben definida. Teríamos que plantexarnos a qué público nos diriximos. A nosa rede de contactos é o noso mercado potencial, que non é outra cousa que o conxunto de profesionais os cales podemos aportar valor a través da nosa expertise profesional, é ese expertise, ese saber-facer, o que debemos poñer de manifesto a través dos contidos que creamos e compartimos.

En Linkedin como en outras redes podemos seguir a grupos, esta  é unha boa opción como parte da nosa estratexia dixital. Existen grupos ou colectivos donde unha serie de personas contactan e relacionanse entre sí, pero ademáis hai que interactuar e crear contido propio, de esta forma os demáis vannos coñecer e a nosa marca pode medrar e potenciarse.

Algo importantísimo é o extracto, debemos saber optimizalo. Os usuarios que accedan á nosa información van prestar atención sobre todo as tres  primeiras liñas, por iso é importante pensar ben qué poñer. Debemos saber expresar brevemente o “por qué deben contratarnos” ou contar cos nosos servicios.

En  Internet non funciona o mellorar esaxeradamente o noso currículum para impresionar, se nón que debemos ser honestos e sinceros, dado que actualmente toda a información relativa a nosoutros está máis pública e accesible que nunca. Se non traballamos nunca temos que saber darlle a volta a este dato, de maneira que aportemos unha alternativa. Vamos a utilizar o noso perfil para transmitir “en qué somos distintos aos demáis”, “qué fago de diferente” e facerllo chegar ás empresas. Nun entorno donde a maioría dos perfís son tan homoxéneos, añadir una información extra o noso fará que destaque sobre os demais.

 Hoxe en día os responsables de Recursos Humans das empresas, buscan os perfís de candidatos nas redes sociales. De ahí a importancia de que exista certa coherencia e senso entre a información que aportamos no noso perfil público e o que verdadeiramente mostraremos, o privado.


Por último ompletemos  os datos de interés con información relativa os cursos, certificados, asociacións as que pertenecemos, etc.



En resumen, merece a pena invertir unhos minutos en mellorar o noso perfil de Linkedin. Seguindo estos sinxelos pasos lograremos transmitir qué sabemos facer, qué conseguimos, en qué destacamos e por qué deben ternos en conta, é decir, responder as grandes cuestions que require toda plataforma Networking.

É primordial poñer en valor a nosa experiencia, o noso saber facer. Ser conscientes de isto é clave no só en Linkedin, se nón para toda a nosa carreira profesional. Así pois, empezaremos tratando de analizar a nosa carreira en base as aportacions realizadas ás empresas nas que traballamos. Proxectos nos que participamos, e que tiveron algun impacto para o departamento, a área funcional, a empresa na sua totalidad o unha empresa cliente, son a materia prima coa que construir esa proposta de valor. Os logros profesionais son“datos” mui útiles para definir esa proposta de valor personal.



Relacionado:
10 verdades sobre Linkedin que cambiarán tu forma de utilizarlo
REFLEXIÓN  DEL MODULO II

 Mª José Prado Bermúdez

O módulo II, está formado por 5 temas, todos eles son fundamentais para mellorar o noso perfil como orientadores laborales, o mesmo tempo que nos inciden sobre a importancia das TIC, dentro do ámbito profesional.

O Tema 6: trata sobre a Orientación Laboral e as Competencias, a profesión dun orientador laboral,  implica unhas competencias que son o conxunto de coñecementos, habilidades e actitudes que permiten o exercicio da actividade profesional e establecen un mellora no desempeño do posto .

Diriamos que o aprendizaxe e un elemento importante no desenvolvemento de competencias.

Os coñecementos  e habilidades aprendense a través da formación e do desempeño do posto de traballo,  mentras que as actitudes e competencias entrenanse e desenvolvense en todos os ámbitos da vida.

Un bó coñecemento da nosas competencias  inciden na mellora de organización das nosas prioridades, mellor coñecemento das nosas fortalezas e éxitos, xestionar mellor os nosos recursos cara a motivación do empleo, xa que a busca de traballo, é un traballo en sí e por iso é importante desenvolver ben certas competencias, como coñecer o mercado laboral, obxetivo profesional, manexo das TIC, a noso servizo e dos nosos usuarios.

A xestión da información é básica para o orientador, pois é un gran recurso no exercicio profesional , as TIC, a parte de ser a vía para obter información tamen nos sirve para facer networking con otras persoas.

Tamen se falou do COACHING que é a arte de facer preguntas o coachee, para que este saia da sua zona de confort, e asuma as responsabilidades da vida, xa que él, é o que ten que escoller o camino.





O Tema 7: Desenvolvemento de competencias comunicativas.

A comunicación é moi importante, para eso teñen que funcionar moi ben os elementos necesarios, (mensaxe, cannle, feedback, o emisor e o receptor) a persoa, que se dedica a orientación ten que saber empatizar có usario, con unha mensaxe clara, para que a comunicación sexa fluida, e chegue a bon porto.

As competencias é un proceso que se vai desenvolvendo o longo de toda a vida, falar, escoitar, ler, escribir son habilidades da linguaxe, a partires delas nos desenvolvemos na cultura e na sociedade, e tamen nos volvemos máis competentes comunicativamente.

Diremos que a medida que imos adquirindo estas ferramentas e tamen experiencia as nosas comunicación farese de maneira  máis clara, e entre todos, para que poidamos favorecer o desenvolvemento.








































Tema 8:  Habilidades e Competencias Sociais

Neste temas estudiamos as competencias sociais, as habilidades sociais a intelixencia emocional, traballo en equipo, resolución de conflictos e as redes sociais.

As competencias sociais son a capacidade para manter boas relación con outras persoas, esto conleva dominar as habilidades sociais, a capacidade de comunicación efectivo, o respecto, a asertividade, etc.
A primeira das habilidades sociales e saber escoitar, sin ela difícilmente podemos pasar as demais.

O respecto polos demais, é aceptar as diferencias individuais e grupais e valorar os dereitos doutras persoas, incluindo tamen inda que é difícil os puntos de vista.

A empatía, permítenos poñernos na pel doutra persoa, para poder con elo entender o seu problema.

A  asertividade, é manter un comportamento equilibrado entre a agresividade, e a pasividade, e dicir a capacidade de defende e expresar os propios dereitos e opsinións, o mesmo tempo que se respecta os dos demáis.

A resolución de conflitos: é a capacidade para identificar situacións que requiren unha solución ou decisión preventiva, evaluando os riscos e os recursos.




Tema 9:  Web 2.0 para a Orientación Laboral

Con este tema profundizamos sobre os contidos, ferramentas, e tamen coñecemos  a importancias de ter una identidade dixital e como construila, pois hoxe en día é unha competencia importante, xa que contribuen o noso crecemento como persoas e como profesionais dentro da orientación laboral.

Vimos tamen que no rural todavía siguen tendo atrancos coas novas tecnoloxias porque a Intranet non lles vai a velocidade contratada,etc.
Coñecemos distintas ferramentas, como RSS (Feedly, Scoop.it), mediante os cales permítenos aforrar tempo  e ter a información que queremos.

Os marcadores sociais  que nos permiten organizar, etiquetar os enlaces máis relevantes na rede.

As redes sociais, coas suas ventaxas, formar parte das redes, permítenos establecer relacións, (networking).

Podemos destacar dentro das redes sociais, Linkedin, Twitter, Facebook,etc.
Vimos tamen a construcción dos blogs, Drive, e para que sirven, coas ventaxas e os seus inconvintes, como é o de ter unha actualización periódica, pero facilita as relación con outros profesionais, etc.

Tamen Carlos nos ensinou o que era a infoxicación de contidos, que internet traballe para nos, etc.

Diriamos que a nosa identidade construese a partires da nosa actividade na rede.

Desde o noso posto de orientadores debemos primeiro actualizarnos, e despois que os nosos orientados se reciclen, ou aprendan estas ferramentas 2.0.






Tema 10: Competencias digitales para a Orientación Laboral

Neste tema vemos como formamos parte dun mundo na rede, na que cada día a información e o coñecemento fluen de forma continua, e están en calquer momento, e en calquer sitio.

E por iso a importancia de saber empregar ferramentas para construir  e fortalecer o noso plan de aprendizaxe, aprendendo a traballar de forma colaborativa empregando a web web 2.0 como base.

Ensinousenos  a descubrir e xestionar a información a través da curación de contidos para que seleccionemos o que máis nos pode interesar e non nos infoxifiquemos, almacenar información a través dos marcadores, crear historias, etc, que pouco a pouco van enchendo a noso PLE.








domingo, 2 de noviembre de 2014

Curación de contenidos

En este curso estamos aprendiendo a utilizar un gran número de herramientas a la par que ampliamos nuestro vocabulario "tecnológico". Una de las palabras nuevas a incorporar ha sido la " curación de contenidos" que viene a ser algo así como la capacidad de buscar, encontrar, filtrar y seleccionar aquella información que necesitemos y segmentarla.

Para ello, hemos aprendido a manejarnos con dos herramientas, el scoop.it y el feedly. Decir que para mi fueron un gran descubrimiento. Antes tenía que ir blog por blog, o página por página para ver si había o no actualizaciones, con el consiguiente olvido de revisar alguno que otro blog. Sin embargo, ahora y gracias al feedly, cada día entro en él y compruebo todas las actualizaciones que yo quiero sin quedarme ninguna atrás. Además, al estar ordenadas por temáticas, lo reviso de forma mucho más organizada y me resulta mucho más facil.

A continuación, expongo una captura de mi feedly actualmente.

Mi PLE.

El entorno personal de aprendizaje incluye aquel conjunto de subsistemas del que adquirimos nuestros conocimientos tanto conscientes como inconscientes y que, posteriormenente, pasarán a incluirse en nuestro bagaje personal. En nuestro día a día surgen un montón de oportunidades de aprendizase que, a veces, sin querer, dejamos escapar y que, otras veces, por el contrario, pueden permitirnos alcanzar conocimientos muy valiosos y que, incluso, podrían ser muy dificiles de adquirir en un contexto de educación formal, por ejemplo, la Universidad.

A continuación, dejo un esquema del que sería mi entorno personal de aprendizaje. Seguramente habré dejado atrás elementos muy importante en mi día a día de los que aprendo, sin embargo, creo que ahí están los fundamentales.

En primer lugar, las redes sociales como instagram, twitter, linkedin, facebook o google + que son las que ahora mismo reviso cada día. Gracias a ellas recibo una cantidad ingente de información diariamente, si bien es cierto, que llega a mi sin ningún tipo de filtro y, además, según informen los contactos que tengo agregados a ellas, por lo que muchas veces ni me interese e incluso, alguna información, llega a sobrarme. Sin embargo, si es cierto también que resulta muy interesante por la pluralidad y la variedad que llegas a recibir en un día.

En segundo lugar hablar de las personas que me rodean en mi día a día, mi familia, pareja, compañeros de trabajo, de clase, niños/as, amigos... Todos ellos son una fuente de aprendizaje siempre.

En tercer lugar, el correo electrónico.A través de el me llega mucha de la información que yo he ido seleccionando en diferentes lugares aunque también hay que decir que se recibe una gran cantidad de Spam por lo que a veces hasta la información que me interesa me pasa desapercibida entre tanto correo diario.

En cuarto lugar, la formación que yo decido realizar, bien a través de universidades, de entidades privadas, etc.
En quinto lugar, los blogs, esos cuadernos digitales que reviso cada día y, sobretodo, cada noche antes de dormir para estar al tanto de todo lo que me interesa.
Y, por ultimo, la prensa, al televisión, los libros, en foros, en youtube...